نيمه نگاه مست تو ، خواب ربوده از سرم

تا ندهي جواب دل ، خواب مرا نمي­برد

راز نهفته در دلم ، مي­شكند قرار من

ظلمت شب تا به سحر ، به انتها نمي­برد

در پي تو نگاه من ، لحظه به لحظه مي­رود

دل به تو دادن آشنا ، چون و چرا نمي­برد

مي­شكني چو شيشه­اي ، اين دل چون بلور را

هيچ كس اين شكسته را ، بي تو ، جدا نمي­برد

اسير عشق خويش را ، جلوة بي­ مثال تو

خانه به خانه كو به كو ، تا به كجا نمي­برد

ناز كني ، ناز تو را ، مشتريم به هر بها

عاشق پاكباخته ، جان به بها نمي­برد

كاهم و كهربا تويي ، هيچم و كيميا تويي

كس نشنيده كاه را ، كاهربا نمي­برد

نيمه شبان به ناله­ام ، توجهي نمي­كني

آن­كه نمي­برد دلي ، ز ابتدا نمي­برد

نظم و نظام زندگي ، بي تو گسسته مي­شود

بي تو زمانه و زمين ، ره به بقا نمي­برد

زمزمة سرود تو ، فرش به عرش مي­برد

از چه سرود ناب تو ، بي سر و پا نمي­برد

عارضة جنون مرا ، كرده ز خويش بي­خبر

عقل سكوت كرده ، دل ، راه به جا نمي­برد